Thu 5 May 2011
Priester met hebzucht, zuster zonder genade
Posted by zerdost under Investigative Journalism
No Comments
Uit Nigeria is een vorm van spiritueel pooierschap in het Belgische prostitutiemilieu overgewaaid. Jonge vrouwen worden met voodoo, het geloof in de macht van de goden en geesten tot prostitutie gedwongen.
Door Rafael Porto Carrero voor Apache NewsLab
Sint-Joost-Ten-Node op een doordeweekse avond. Marokkaanse kinderen spelen straatvoetbal. Vrouwen met hoofddoek wandelen langs uitstalramen waarin zwarte dames hun vrouwelijke rondingen etaleren. Mannelijke passanten doen ijverig aan windowshopping. Anderen komen per auto voor snelle seks. Soms zie je nog opengeklapte kinderzitjes. Direct om de hoek aan het treinstation Brussel-Noord hopen Bulgaarse pooiers dat hun meisjes zoveel mogelijk klanten vangen.
Commissaris Franz Vandelook en zijn rechercheurs van de Federale Gerechtelijke Politie in Brussel doen hun wekelijkse paspoortcontrole. Ze willen de gezichten van de meisjes memoriseren. In de donkere Brusselse carrés bereiden zwarte prostituees zich voor om voor 25 euro behoeftige mannen gelukkig te maken.
Het Chineesje
De politieagenten controleren Nigeriaanse, Ghanese en Dominicaanse vrouwen. Enkelen zijn met Belgen gehuwd – tenminste op papier. Een nieuw meisje beweert zenuwachtig Ghanese te zijn. Een ander onbekend gezicht heeft een Spaanse verblijfsvergunning. Een agent noteert hun gegevens. “Voorlopig nemen we de dames nog niet mee”, stelt Vandelook. “Eerst laten we de Dienst Vreemdelingenzaken hun identiteit controleren. Dan zien we verder.”
De kleine politiepatrouille eindigt in een rokerig café. Een rechercheur wordt nerveus bij de zoveelste ontmoeting met ‘het Chineesje’, een mooie, jonge Afrikaanse vrouw met Aziatische ogen. “Dit meisje beweert minderjarig te zijn. We hebben haar al twee keer opgepakt. Ze heeft valse Liberiaanse papieren om asiel aan te vragen”, zucht hij. “Ze is één keer uit het asielcentrum in Brugge gaan lopen. Ze liegt dat het klettert omdat ze extreem bang is.” ‘Het Chineesje’ en twee vriendinnen knikken vriendelijk, maar pakken toch hun biezen.
Vandelook en zijn team hebben verhalen zoals die van ‘het Chineesje’ zo vaak gehoord. Het klinkt logisch op het eerste gezicht, maar klopt zelden. Ze is een typisch geval van Nigeriaanse mensenhandel. Anders dan in de Oost-Europese prostitutie zijn het geen gespierde macho’s, die hier de plak zwaaien. Vrouwelijke ex-prostituees – of madammen zoals ze in het jargon heten – zetten jonge meiden psychisch onder druk door hun geloof in traditionele goden en magie. De macht van madammen of ‘sistas’ (zusters) heet voodoo. De meisjes zelf spreken over juju.
Hoewel de Federale Gerechtelijke Politie in Brussel over een eigen speciaal team beschikt, kunnen ze enkel de excessen van de mensenhandel onder controle houden. Aan de pooiers en handelaars geraken ze niet gemakkelijk. Uit angst voor represailles zwijgen de meeste meisjes als het graf.
Bloedcontract
De 30-jarige Present uit de Nigeriaanse stad Benin City in de deelstaat Edo State is een uitzondering. Present arriveerde op 8 juli 2002 in het Duitse Frankfurt met een paspoort van Sierra Leone. Ze was toen 21. De jonge Nigeriaanse zou als poetsvrouw in het paradijselijke Europa haar brood gaan verdienen. Christopher Davis, houder van een Nederlands paspoort, haalde haar af en bracht haar naar Antwerpen. De man is in feite een Nigeriaanse voodoopriester en onderwiep Present zes jaar lang aan magische rituelen.
“Christopher Davis en zijn echtgenote Mabel James doorkerfden vaak mijn hele lichaam met een scheermesje”, vertelt Present. “Ik moest hen stukjes hoofd-, oksel- en schaamhaar geven. Ze knipten mijn nagels. Daarna bundelden ze alles in een stukje papier. Ik zou dit terugkrijgen nadat ik mijn schuld afbetaald had.”
In Nigeria is een bloedcontract in de prostitutie gebruikelijk. Stichter Frank Cool van de Ketelpatrouille vzw, een Antwerpse hulporganisatie voor ‘illegale’ prostituees: “In Nigeria bewerkt een voodoopriester de borsten van het meisje met een scheermesje. Haar moeder en de moeder van de pooister drinken beiden het bloed van de wonden. Zo komt een overeenkomst tot stand.” Christopher Davis zet deze traditie in België gewoon verder.
“De meisjes zijn zéér bijgelovig”, zegt voorzitter Christopher Oliha van de vzw Nigeriaanse gemeenschap in België. “De overeenkomst biedt hen bescherming, maar houdt hen ook onder de knoet. Ze zijn bijvoorbeeld enorm bang dat verraad van hun pooier of voodoopriester aan de politie hen onvruchtbaar maakt. Dan worden ze niet meer als échte vrouwen aanzien.”
’t Keteltje
Bovendien wordt hen wijsgemaakt dat ze gek worden. “Elke familie schaamt er zich dood voor om een gek in huis te hebben. In België zijn er instellingen voor mensen met psychische problemen. In Nigeria bestaan zulke faciliteiten niet”, vertelt Oliha. Ten slotte dreigt de priester met een vreselijke dood. “Jijzelf of iemand uit je naaste omgeving kan een ernstig ongeluk hebben of onverwacht door een ernstige ziekte geveld worden.”
In de meeste gevallen investeert een madam een bedrag tussen 5.000 en 10.000 euro om een meisje naar Europa te brengen. Kwestie van een stevige return-on-investment eist deze pooister een som tussen de 40.000 en 50.000 euro terug. Vaak hebben de meisjes geen idee van de sommen in kwestie.
Present werd tewerkgesteld in café ’t Keteltje in het Antwerpse schipperskwartier. Ook zakte ze regelmatig af naar Brussel om als straatprostituee op de Louizalaan haar nieuwe metier uit te oefenen. Een tijdje stond ze in Oostende achter het raam.
Duistere culten
“Christopher Davis is een voodoopriester. Ik had angst voor zijn spirituele krachten”, verklapt Present. “Op het beeld van Olokun de godin van rivieren en oceanen, sneed hij de hals van een eend of kip door. Het dier liet hij dan doodbloeden”, vervolgt Present.
“Eigenlijk is Olokun als godin van de vruchtbaarheid een positieve kracht”,
zegt voorzitter Christofer Oliha van de vzw Nigeriaanse gemeenschap in België.
“Hier wordt ze negatief gebruikt om schrik aan te jagen.” Volgens de traditionele West-Afrikaanse mythologie hebben jonge meisjes bij hun geboorte een spirituele band met de godenwereld. Zolang ze ‘gehuwd’ zijn met een geest kunnen ze niet vrij over hun lichaam beschikken. Daarom zakte Davis op een nacht naar de Schelde af om Present van haar ‘waterechtgenoot’ te ontdoen. Ze moest bonbons, chocolade, Afrikaanse fanta, kauwgom en kolanoten schenken aan de godin. De bedoeling was dat het meisje meer klanten zou krijgen, maar tegelijk kon hij de prostituee sterker aan haar pooisters en zichzelf binden.
De federale gerechtelijke politie stelde bovendien vast dat Davis de krachten van een andere godin, Ayelala, aan madammen en mensenhandelaars tegen betaling aanbood. “Davis en zijn echtgenote Mabel James namen twee meisjes onder hun hoede voor een bevriende pooister”, pleitte substituur-procureur Karin Carlens voor de Brusselse correctionele rechtbank. James verzorgde de contacten met de madammen. De prostituees genoten daarom dezelfde spirituele bescherming als Present, maar deelden ook haar angsten om effectiever uitgebuit te worden.
Strenge godin
Bruno Moens, ex-medewerker van de hulporganisatie Payoke: “Deze soort van geheime godenculten waaien meer en meer naar Europa over. ‘Ayelala, godin van de ziekte is de meest efficiënte angstaanjager waarmee gewerkt wordt. Voor gelovigen zijn de effecten direct zichtbaar”, bevestigt Christopher Oliha van de vzw Nigeriaanse gemeenschap in België. “Ze is een zeer strenge godin. Enkel aanvaarde leden kunnen haar schrijn in huis hebben”, besluit Oliha.
“Om dergelijke cultnetwerken effectief te kunnen bestrijden”, zegt substituut-procureur Carlens van het Brussels parket, “hebben we getuigen nodig.” De meeste slachtoffers zouden echter perfect op hun arrestatie voorbereid zijn en weten precies wat ze moeten vertellen.
Present had uiteindelijk geluk. Na een kort verblijf in een asielcentrum ontfermde de hulporganisatie Payoke zich over haar. Om als slachtoffer van mensenhandel aanvaard te worden, overtuigden de Federale Gerechtelijke Politie en Payoke haar om klacht in te dienen tegen haar pooiers. Ze ging in psychologische behandeling voor een post-traumatisch stress-syndroom.
Bestraffing
Nadat het voodookoppel weigerde om de begrafenis van haar moeder te bekostigen, besloot Present dat het genoeg was. “Dit was de druppel die de emmer deed overlopen”, zucht ze. “Ik had al die jaren angst dat Christopher mijn moeder iets zou aandoen. Toen ze stierf en ik mezelf niet om haar mocht ontfermen, voelde ik me niet meer aan mijn eed gebonden.”
Dankzij haar getuigenis kon de politie een netwerk van mensenhandelaars en pooiers blootleggen. In twee parallelle rechtszaken werden bijna alle beklaagden veroordeeld.
Davis en James werden veroordeeld tot drie jaar cel met uitstel, voor mensenhandel, en aanzetten tot prostitutie, misbruik van een kwetsbare positie, gebruik van listige kunstgrepen en dwang. De beklaagden werden nooit veroordeeld tot een hoofdgevangenisstraf van meer dan twaalf maanden, daarom is de rechtbank van oordeel dat deze bestraffing volstaat om de beklaagden het ontoelaatbaar karakter van hun handelingen te laten inzien. Verder schat de rechtbank dat het koppel 50.000 euro aan Present verdiend heeft. Ze moeten haar dit bedrag als materiële schadevergoeding uitbetalen. Als morele schadevergoeding komt er nog 5000 euro bovenop.
Dweilen met de kraan open
Dit onderzoeksartikel kwam tot stand met de steun van het Fonds Pascal Decroos voor Bijzondere Journalistiek.




